ආදරේ පෙන්නන්නේ කොහොමද මං

නිල් අහසට වැට බදින්නෙ
කොහොමද මං
තරු දෙනෙත් අඩනවා . . .
හමන සුළගට එපා කියන්නෙ
කොහොමද මං
සුසුම් වැල් මට ඉගි පානවා . . .
සදවතට කලුවර දෙන්නෙ
කොහොමද මං
හිත් මල් යායම අමාවක වෙනවා . . .
ආදරේ පෙන්නන්නේ කොහොමද මං
මගේ පෞරුශය බල්ලට යනවා . . .

නුඹේ උණුසුම් සුවය

ඇස් පියන් තද කරන්
නින්ද වෙත දුවද්දී
නුබේ කට හඩ ඇසී
තිගැස්සී බලනවා . . . .


සිහින සිත නුඹව දැක
හිත කීරි ගැහෙද්දී
නෙතු අගින් කදුලු බිදු
ඉබේටම වැටෙනවා . . . .


නො එන බව දැන දැනත්
යලිදු මා වෙතට
නුඹේ උණුසුම් සුවය
හෙටත් මම සොයනවා . . . .

එක හුස්මකට ඉඩ තියේ . . .

සදට හාදුවක් දී සීතලේ
සුළග රහසින් අසයි ඔබ කොහේ
ඇස් පියන් වැසුව විට ආදරෙන්
දැනෙයි ඔබ ලග ඉන්න වග මගේ
සිතට දුකක් දැනෙන හැම තත්පරේ
ඔබ ගැනම සිත සිතා හද දැවේ
හීනෙනුත් දකින්නට සිතා ගමි
නුඹ ඇදෙයි මගේ නෙත් මායිමේ . . . .


නින්ද බිදෙනා විටක මැදියමේ
අවදි වී බලමි ඔබ ලග නොවේ
කදුල කදුලක හොවා හොයන්නෙමි
ආදරේ ගීතයක් වී ගැයේ
අදත් මේ දැනුත් මගෙ ඇස් කොනේ
කදුලු බිදු පේලියක පණ ගැහේ
ඇගිලි තුඩු වෙහෙසවා ගනින්නෙමි
ඔබ ගිහින් කොතෙක් දැයි දින ගියේ . . . .


හැමදාම මගෙ පුංචි දින පොතේ
පුංචි කවියක් දෙකක් පෙල ගැහේ
හිතට හරි බයයි නුඹ නො එන විට,
හුස්ම ගන්නටත් බය හිතේ
ඇත්තමයි කලු ගැහුනු ආකාසේ
මං වගේමයි හඩයි වැහි වැටේ
එන්න, මග බලන මගෙ හදවතේ
ඔබේ එක හුස්මකට ඉඩ තියේ . . . .

මම සිනාසුනා විතරයි . . . .

අහස හොදටම කලු වෙලා
මං හිතුව වහී කියලා
ඒත් නෑ වැස්සේ නෑ
අහස කලු කලා විතරයි. . .

අරලිය ගගේ ලස්සනට මල් පිපිලා
මං හිතුව සුවද හමයි කියලා
ඒත් නෑ සුවද හැමුවෙ නෑ
මල් පිපුනා විතරයි. . .

ඔයා යනව කියල කිව්වහම
මං හිතුව මං අඩයි කියලා
ඒත් නෑ . . .
මං ඇඩුවෙ නෑ
කදුලු අතරින් හිනා වුණා විතරයි. . .

නුඹ . . . .

නුඹ දන්නවනම්,

මම නුඹට පෙම් බඳින තරම් . . .

නුඹට ඇසෙනවනම්,

මසිත නුඹ අබියස ගැහෙන තරම් . . . . .

නුඹ දකිනවනම්,

නුඹ නමින් මා හඬන තරම් . . . .

අනේ නුඹට හැඟෙනවනම්,

මට නුඹෙන් තොර ලොවක් නැති තරම් . . . . .

මගේ දුක නිවනවා . . .

නිහඩ රෑ තුන් යමේ
කදුලු මල් පිපෙනවා
තරු එළිය දැක ගන්න
මගේ නෙතු හඩනවා
දුරුතු සීතල ඇවිත්
අසපුවට එබෙනවා
නුඹේ සුසුමක සුවද
මගෙ හදට දැනෙනවා . . .
ජීවිතේ බිදෙන් බිද
ඉදිරියට ඇදෙනවා
සුවහසක් දෑස් ලග
තනිකමක් දැනෙනවා
කුරිරු ලොව අබියසදි
හදට දුක පිරෙනවා
නුඹෙ දෑස කවියක්ව
මගේ දුක නිවනවා . . .

හැදින්නෙමි . . .

විඩාපත් සිත නිවා
සිනහ මල් නෙලන්නෙමි
නිගා දෙන ලෝකයෙන්
දුරස් වී හිදින්නෙමි
නුඹේ නෙතු කැල්මකින්
ලොව සොදුරු දකින්නෙමි
සෙනෙහසේ මුදු සුවද
නුඹෙන් මම හැදින්නෙමි . . .

ඇයි ගියේ වෙන අහසක් සොයා . . .

මගේ හිත් අහසට එදා
අහම්බෙන් ඔබ පායලා
සිතම පිරිමැද ආදරේ විද
කීවෙ මා ඔබගේ කියා
පතාගෙන හිටියත් බලා
විශ්වයම ඔබමයි කියා
අවදි කර පෙම මගේ සද ඇයි

ගියේ වෙන අහසක් සොයා . . .

තනි වුනේ නුඹ නොවේ . . .

කෙම් බිමක් සොයා ගියෙ
රුදුරු වු කතරකය
මිරිගුවක මුලා විය
මා දෙනෙත් නොසිතු ලෙස
අනන්තය සොයා ගිය
පැතුම් මල් මිලින විය
තනි වුනේ නුඹ නොවේ
පෙම් කෙරූ මා සිතය

හීන ඉකිබින්දා ( දෙවන කොටස )

පළමු කොටසින්. . . .


අම්මා කෙනෙක්ගෙයි තාත්තා කෙනෙක්ගෙයි හිතට ගින්දරක් දීලා ජීවිතේ සතුට හොයන්න අපි දෙන්නාට බැරි බව දැන දැනත් මං සදුනිව මගේ කරගත්තේ අපේ ආදරේට මැරෙන්න දෙන්න බැරි හින්දමයි. මලිත්ගේ උදව්වෙන් පොඩි ගෙයක් හොයාගෙන මං සදුනිත් එක්ක ඒ ගෙදර පදිංචියට ගියා.

ජීවිතේ ලස්සනම කාලේ මේ විදියට වගකීම් ගොඩකින් පිරිල යද්දි, හිතට දරා ගන්න බැරි තරම් දුකක් නොදැනුනා නොවෙයි.නොකියා හිටියට සදුනිගෙ හිතෙත් ඒ දුක තිබුනා කියලා මං දන්නවා.

" ඔයා අම්මට කෝල් කලාද සදුනි "

" තාම නෑ. මං හෙට ලියුමක් දාන්නම්, අම්මලා අපි ඉන්න තැනක් දැනගන්න ඕනෙ නෑ දසුන්, ඒගොල්ලො ඒක දැනගත්තොත් අපිට නිදහසේ ඉන්න ලැබෙන එකක් නෑ . . . ඒත් මට අම්මා ගැන දුකයි.
තාත්තා කියන දේට විරුද්ධ වෙන්න බැරිකම හින්දා අම්මටත් මගේ කැමැත්තට ඉඩ දෙන්න විදියක් තිබුනෙ නෑ. "

" සදු . . . . " " ඔයා අඩනවද ? "

" මේ අහන්න . . . . . . , ප්‍රශ්න ඇතිවෙන බව දැන දැනත් මං ඔයාව මගේ ලගට ගත්තේ, මං නැති වුනොත් ඔයා දුක් විදියි කියලා බයට. "

" මං ලග ඉදිද්දි ඔයාට අඩන්න බෑ සදු . . . . . ."

" ටික කලයක් යද්දි තාත්තගෙ හිත වුනත් වෙනස් වෙයි . . . . . අපි තව දවසකින් ගිහින් අම්මව බලලා එමු. අම්මා ඔයාට සමාව නොදී ඉන්න එකක් නැහැ. දැන් අඩන්නෙ නැතුව ඉන්න. "

" මං කඩේට ගිහින් කන්න මොනවාහරි අරන් එන්නං "

" එපා දසුන්, මං උයන්නම් . . . . . ."

" අපි හෙට ඉදන් උයමු, අද රෑට කඩෙන් කමු " කිව්වා විතරයි සදුනි " එහෙනම් පොඩ්ඩක් ඉන්න " කියාගෙන කාමරේට ගියා. සදුනි ආයෙත් කාමරෙන් එලියට ආවෙ පොඩි බෑග් එකකුත් අරගෙන.

" ඔය මොකක්ද ? "

" මෙහෙන් පොඩ්ඩක් වාඩි වෙන්නකො කියන්න " මං සදුනි ලගට ගිහින් වාඩි වුනා.

" දසුන්, මේ අම්මා මට අරන් දුන්න මාලෙකුයි වලලු හතරකුයි, මං එදා ගෙදරින් එද්දි මේ ටික අරන් ආවා. ඔයා මේ ටික විකුණලා කීයක් හරි ගන්න, මට මේව තිබුණ කියලා වැඩක් නැහැනෙ "
" ඕනෙ වුනොත් පස්සෙ මාලයක් හදාගමු "

" එපා සදු . . . , මං ලග වියදමට සල්ලි තියෙනවා. පහුගිය දවස් ටිකේ ඒ ලෙවල් තිබුණ හින්දා, මං ටිකක් වැඩිපුර ක්ලාස් කලා. ඔයා පරිස්සමින් ඉන්න, මං ටක් ගලා කන්න මොනවහරි අරන් එන්නම් . . . "

සදුනිගෙ හිත හදන්න හිතාගෙන වියදමට සල්ලි තියෙනවා කිව්වට, මගේ ලග මහ ලොකු ගානක් තිබුණේ නෑ.ටියුෂන් කරලා හම්බවෙන ගාණෙන්, මං මගෙ වියදම පිරිමහගන්නෙත් හුගක් අමාරුවෙන්. කඩේට ගිහින් ආපහු ගෙදර එනකලුත් මං කල්පනා කලේ ඉක්මණට ජොබ් එකක් හොයාගන්න විදියක් ගැන.

මං ගෙදර යද්දි අපේ ගේ ඉස්සරහ තියන බංකුව උඩ ඉදගෙන සදුනි මං එනකල් බලන් ඉන්නවා.

" ඇයි සදුනි මෙතන ? මේ රෑ තනියම එලියෙ ඉන්න එපා, ඔයාට මේ පැත්ත පුරුදුත් නැහැනෙ "

"මං තනියම නෙමේ දසුන් හිටියෙ, එහා ගෙදර අක්කා ඇවිත් මෙච්චර වෙලා මාත් එක්ක කතා කර කර ඉදලා දැනුයි ගියෙ. එයා කිව්වා එයා වැඩ කරන තැන මටත් මොකක් හරි ජොබ් එකක් හොයලා දෙන්න බලන්නම් කියලා "

" මොකක් හරි ජොබ් එකක් . . . . ? "

" මං ඔයාව බැන්දෙ ඔයාගෙන් හම්බකරගෙන කන්න නෙමෙයි සදුනි. අනික ඔයා මෙඩිකල් ෆැකල්ටි ආවෙ මොකක් හරි ජොබ් එකක් කරන්නද ? ඔය විකාර නවත්තලා, මෙච්චර කල් ගියා වගේ හෙට උදේ ඉදන් ලෙක්චස් යන්න ලෑස්ති වෙන්න. මට පුලුවන් ඉතුරු අවුරුද්ද ඔයාට ඉගෙනගන්න වියදම් කරන්න "

" ඒක නම් කරන්න බැහැ දසුන්. ඔයා මටත් වඩා හොදට ඉගෙන ගන්න පුලුවන් කෙනෙක්. එහෙම එකේ ඔයාගෙ ඉගෙනීම කඩා කප්පල් කරලා දාලා මට ඉගෙන ගන්න බෑ.මං එහෙම කළොත් ඔයාගෙ අම්මයි තාත්තයි මට සාප කරයි දසුන්"

" ඔයා මගෙ අම්මයි තාත්තයි ගැන දන්නෙ නෑ සදු . . . නිවාඩු දවසක මං ඔයාව ගමේ එක්කගෙන යන්නං "

" ඔයා හෙට ලෙක්චස් යනවා නේද ? "

මං සදුනිට ලං වෙලා එහෙම අහද්දි ඒ ඇස් වල කදුලු පිරෙනවා මං දැක්කා.මුලින් අකමැති වුනත් මං හැමදේම ටික ටික තේරුම් කරලා දෙද්දි, සදුනි මගෙ ඉල්ලීමට එකග වුණා.ඇත්තටම මට ඕනෙ වුනේ, මං සදුනිව මගේ ලගට අරන් එයාගෙ අම්මගෙයි තත්තාගෙයි බලපොරොත්තු කඩලා දැම්මෙ නෑ කියලා කවදාහරි ඒගොල්ලන්ට පෙන්නන්න.

" එන්න, අපි ගෙට ගිහින් කාලා ඉමු, දැන් අටත් පහු වෙලානෙ.

මං ඉක්මණට වොෂ් එකක් දාගෙන එන්නම් සදු . . . "

හීතල වතුර බින්දු ඇගට වැටෙද්දි, මට කල්පනා කරන්න හුගක් දේවල් තිබුණා. මේ තරම් ඉක්මණට කසාද බදින්න හීනෙකින්වත් හිතාගෙන හිටපු කොල්ලෙක් නෙවෙයි මං. කැම්පස් එක ඇතුලෙ අපි දෙන්නම ගතකළේ, පුදුම තරම් සැහැල්ලු ජීවිතයක්. ඒත් ඉස්සර වගේ එම්.සී එකට හරි ලිබර්ටි එකට හරි ෂොපින් ගිහින් වැරදිලවත් අත් හරින්නෙ නැති විදියට අතේ එල්ලීගෙන, එක අයිස් ක්‍රීම් එක කකා, කරට අත දාගෙන දෙනෝදාහක් මැද්දෙ ඇවිදගෙන යන්න පුලුවන්ද . . . බැදපු ගෑනියෙකුටයි මිනිහෙකුටයි . . .

" දසුන් . . . දසුන් . . . මලිත් ඇවිත් . . . . "

සදුනි කෑ ගහද්දි මං ඉන්නෙ කොහෙද කියලයි මට මතක් වුනේ. මං අඩුම තරමෙ විනඩි හතලිස් පහක් වත් නාන්න ඇති.

" මලිත්ට වාඩිවෙන්න කියලා තේ එකක් හදන්න, මං ඉක්මණට එන්නම් සදු . . . " මං නලා එද්දි මලිත් එලියෙ.

"මලිත් . . මොකද බං එලියෙ කරන්නේ, වරෙන් ගෙට. මං සදුනිට කිව්වනෙ උඹට ගෙට කතාකරන්න කියලා . "

"සදුනි කත කළා බං . . . මං මේ නිකන් එලියට ආවා . . . " " හරි හරි වරෙන්කො ගෙට, තේ එකක් බීලා හෙමින් සැරේ කතා කරමු "

" තේ බිබී ඉන්න වෙලාවක් නෑ බං, මං ඉක්මණට යන්න ඕනෑ . . කොහෙද උඹලා දෙන්නගෙන් එකෙක්ගෙවත් ෆෝන් වැඩ කරන්නෑ . මං ආවේ හදිස්සි පණිවිඩයක් කියලා යන්න "

" හදිස්සි පණිවිඩයක් . . . . "


අපි ආයෙත් හමුවෙමු . . . . .

මම බලන් ඉන්නවා . . .

මේ මොහොතේ මුලු ලෝකයම නිදි,

මම ඉන්නෙ නුඹ ගැන සිත සිතා . . .

ඈත දිලෙන තරුවක

කොතනක හෝ මට නුඹව පෙනෙනවා . . .

මමත් එතන ඉන්නව කියල හිතෙනවා . . .

මම අවදිව ඉන්න මේ රෑ,

නුඹ පවා දැන් නිදි ඇති,

මගෙ සිහින නුඹ නොදන්නවා ඇති,

කවදා හරි නුඹ මගේ දෑස දිහා බැලුවොත්

මගෙ සිහින කොයි තරම් සාධාරණ දැයි නුඹට දැනෙයි . . . . .

මට ඕනෙ නුඹට සමීප වීමටයි

සැබෑ කළ යුතු සිහිනය එයයි

තව දුරටත් එය සිහිනයක් නොවේ නම්

මගේ අහිංසක සිත කොයි තරම් සතුටු වේද . . .

මම නුඹ වෙනුවෙන් මග බලා සිටිය දවස් වලට වුනත්

ඔයාට තේරෙනවා ඇති මම නුඹට කොයි තරම් ආදරේද කියා . . .

ඇත්තටම මගේ හිත නුඹට ආදරේ කරනවා

මේක මගේ මුල්ම ආදරය නෙමෙයි

ඒත් . . . . . .

මම මේ ආදරයෙන් යලි උපන්නා

මම නුඹට ආදරේ කරන බව,

නුඹ දන්නව වුනත්,

නැති වුනත්,

මම නුඹ ගැන සිහින දකිනවා

මම මගෙ පළමු ආදරයට මොනවා උනත්,

අපේ ආදරයට එහෙම නොවෙයි කියලා

මම විශ්වාස කරනවා . . .

මම නුඹ ගැන දකින සිහිනය සැබෑ කර ගන්න ඉඩ දෙන්න . . . .

හීන ඉකිබින්දා (පළමුවන කොටස)

දවසට පැය පනහක් වත් තිබුණොත් හොදයි කියලා මට හිතුනා . . . ඉස්කෝලෙන් අවුට් වෙලා කැම්පස් එකේ අවුරුදු දෙකක් ගත කෙරුව කාලේ හීනයක් වගේ . . . ඇත්තටම හීනයක්.

මං කැම්පස් එන්න හීන දැකපු කොල්ලෙක්, ඒ හීන එකින් එක හැබෑ වෙනකොට, මගෙ වගේම මගෙ දුප්පත් අම්මගෙයි තාත්තගෙයි ඇස් වලත් අහිංසක සතුටක් මම දක්කා. ඒ සතුටු කදුලු මට ජීවිතේ ඉස්සරහට යන්න හයියක් වුනා.

"දසුන් . . . . . දොර ඇරපන් . . . .උඹ මේ මහ දවාලේ දොර වලුත් වහගෙන අහවල් මගුලක් කරනවද .?අන්න උඹට සදුනි එන්න කිව්වා " මලිත් කෑ ගහගෙනම ඇතුලට ආවා.

මලිත් කියන්නේ කැම්පස් එකට ආව දවසෙ ඉදන් නොකා නොබී හරි මං ලග හිටිය මගෙ බොක්කක්. මං ඇඩුවත්, හිනාවුනත් . . . හැමදාම මලිත් මං ලග හිටියා.

"සදුනි මට හදිස්සියේ එන්න කිව්වෙ ඇයි දන්නෑ මචන් . . ." "ඒක ඉතින් මට කියන්න පුලුවන් නම් ඒකි උඹට එන්න කියයිද බං . . . . එකී එහෙනම් මට කියනවනෙ . . " මලිත් ආපහු කෑ ගහන්න පටන් ගත්තා.

මං නැහුත ගානට බෝඩිමෙන් එලියට ආවේ සදුනි හම්බවෙන්න යන්න . . . කැම්පස් ජීවිතේ වගේම සදුනිත් මට හීනයක්. අපි දෙන්න අහසට පොළව වගේ . . . ගමේ හැදිලා, ගමේ ඉස්කෝලෙක ඉගෙන ගත්ත, මං වගේ දුප්පත් කොල්ලෙකුට සදුනිව දෙන්න එයගේ අම්මලා කැමති වෙන්නැති බව මං නොදැන හිටිය නෙවෙයි.මං යද්දි සදුනි ඇවිත් හිටියා.

"ඔයා ඇවිත් හුගක් වෙලාද සදුනි. ?"

"ටිකක් වෙලා . . . " එයා කතා කරපු විදියට මාව ඩිම් වෙලා ගියා. සදුනි කියන්නේ වචනෙන් දෙකෙන් උත්තර දෙන කෙල්ලෙක් නෙවෙයි . . . .

"ඔයා මොකක් හරි ප්‍රශ්නයක් හිතේ තියා ගෙනද කතා කරන්නේ. මොකද වුනේ . ?"

"තාත්තාට අපි දෙන්නා ගැන ආරංචි වෙලා දසුන් . . . මගෙන් ඇහුවා ඇත්තද කියලා. මං ඔව් කිව්වා. ඒගොල්ලො කොහොමත් මාව කැම්පස් එව්වේ ඩොක්ටර් කෙනෙක් වෙන්න මට තිබුණු ආසවට, එහෙම නැතුව මාව ජොබ් එකකට යවන්න හිතාගෙන නෙවෙයි . . . ගෙදර නැවතුනොත් මට ඔයාව නැති වෙයි දසුන් . . . අපි බදිමු . . . "

"බදිමු . . ." මාව හිරි වැටුණා. පපුව උඩ කිලෝ දහයක් විතර තියලා වගේ මට දැනුණා. සදුනි කියන්නේ ආවට ගියාට වචන පාවිච්චි කරන කෙල්ලෙක් නෙවෙයි . . .

"හදිස්සියේ . . . . ?" මං එහෙම කිව්වා නෙමේ මට එහෙම කියවුණා.

" ඔයාට මාව ඕනෙනම් මේ දේට කැමති වෙන්නම වෙනවා . . . දසුන්. අපිට වෙන කරන්න දෙයක් නෑ. මං ඔයාට ලං වුනේ ඔයාව අත අරින්න හිතාගෙන නෙවෙයි. මං හිතුවා මොන දේ වුනත් ඔයවාත් මං ලග ඉදියි කියලා . . ." සදුනි කියාගෙන කියාගෙන ගියා....

මට ඒ හිතට දුකක් දෙන්න කොහොමටවත්ම පුලුවන් කමක් තිබුනෙ නෑ. හිතේ දෙගිඩියවෙන් වුනත් මං එයගෙ තීරණයට දෙපාරක් නොහිතම කැමති වුනා. අම්මයි, තාත්තයි මට උගන්නන්න දහ දුක් වින්ද හැටි චිත්‍රපටියක් වගේ මැවිලා පෙනුනත් . . . මට ආපහු හැරෙන්න පුලුවන් කමක් තිබුනේ නෑ. සදුනිට තිබුණ ඕනෙකම නිසාම අපේ තනි තීරණයට නීතියෙන් අපි දෙන්නා අපේ වුනත් . . . ප්‍රශ්නෙ සියයට අසූවක් විතර තමත් ඉතුරුයි කියල මට හිතුනා.

"ටියුෂන් කරලා හොයගත්ත සල්ලි ටිකක් මං ලග තියනවා . . . මං ඉක්මණට ගෙයක් හොයා ගන්නම් සදුනි, එතකල් ඔය බොඩිමේ ඉන්න . . . පුලුවන්නම් අම්මට ලියුමක් දාන්න, හැමදෙම කියලා . ."

ඉන්න තැනක් හොයගත්තත් සදුනිට ගෙදර හිබුණු සැප සම්පත් දෙන්න මට කොහෙත්ම පුලුවන් කමක් තිබුනෙ නෑ.

- - - මතු සම්බන්දයි - - -

මම යලිත් . . .

මල්වරව සඳ හැංගෙනා රැයක

මම ඔබව දකිමි ගගනක කොනක

මේ තරම් තාම හිත රිදෙනකොට

අපි අපෙන් දුරස් වුන අරුම කිම . . . ?

ඇස් පියන් වසා අතහැර සුසුම

ගින්දරින් නිවෙන්නට තනමි මම

මගේ සිත බිද දැමූ ඔය හදට

මම යලිත් සමා දුන් අරුම කිම . . . ?

ඔබ ගියා ආත්මය මරාගෙන

එහි යලිත් පෙම් කුසුම් නොපිපේය

එහෙත් මට එක වරක් ඔය ලයට

හිස තියාගන්න හිතෙනව තාම . . .

දැනේ මට කළ වරද . . .

සංසාර සාගරේ දෝරෙ ගැලු පෙම් හැගුම්

තුන් සිතට හඩවලා කොහේදෝ දුර ගිහින්

යනෙන මග අමතකව ලෝකයෙන් සැගවෙමින්

දිව ආමි තුරුල්ලට අම්මෙ මට සමාදෙන් . . . . .

රුවන් මලිග මගේ සිත් කොනේ ඉදි කළා

නිකැලැල්ව තිබු මගේ තුන් හිතම පොඩි කළා . .

මහැර වෙනතක් බලා ඔහු ගොඩක් පවු කළා

නුඹව රැවටූ පවට දෙවියො දඩුවම් කළා . . . .

ජීවිතය මා ලගින් දුර ඈත ඇදෙද්දී

සියක් වර මිය ඇදෙමි ඔහු මසිත පෙලද්දි

නුඹෙ සුසුම් රැල් ඇවිත් දුක් ගීත ගයද්දී

දැනේ මට කළ වරද නුඹ මහිස සිබිද්දි . . . . . .

අපි හිත හදා ගමු . . .

තුරුණු හිත හැමදාම
ආලයට ලොබ කරයි
ගෙවුනු ඒ අතීතය
නුඹට මතකද සැකයි
ලැබුණු හැම ඇසිල්ලෙම
පෙම් කලේ නුබටමයි
මගෙන් ලැබු ආලෝකේ
දැන් නුඹට ප්‍රිය නොවෙයි . . . .

මැසි කැලද නොම දනී
බදුරා මල රගේ
මමද නොම දැන ගත්තේ
වෙනස් වන සිත නුඹේ
බදුරා මලද නුඹ
තවත් මට බිය සිතේ
මැරි මැරී නැවත මා
අතීතය සිහි කරයි . . . . . . . . . . .

ඇදුරුන් නුබයි . . .

කෝල හිතට සෙනෙහස ගැන අකුරු කළ
ඇදුරැත් නුබයි මගෙ පෙම් සිත පහන් කළ
වියෝ දුකට නාඩා ඉන්නේ කොහොම
නොකියම ගියේ තුටු පඩුරක් මදි වුනිද ? ......

සහස් ගවු උසට පැතුමන් පතාගෙන
ශිල්ප වැඩුවෙ මං නුබ ලග අවනතව
නොතේරුමට වුන වරදට විරසකව
පාඩම නිමා විය මුල මිස අග නැතිව .........

කටු සටහනින් පිවිතුරු සිත මැලවෙද්දී
කෙටි සටහනක් වී නුබ ගිය මුත් වෙන්වී
ගුරු හරුකම් නැතිව දිවි සිතියම පැටලී
සයුරක් නොදැක ගඟ හෙමිහිට ගලා බසී .......

මගේ සද නුබ . . .

සදු වලාවක ඉහ තියාගෙන
හෙටත් පායන
මගේ සද නුබ......................

කවිය . . . .

කුලුදුලේම මම ලියාපු
එක කවියක් කියෙව්වහම
මට මතකයි අම්මා මට
දෙහි කැපුවා හැට පැයක්ම

කවි කම් නම් කමක් නැහැලු
ආදරයක් ගැන එපාලු
සෙනෙහස හැර වෙනත් දෙයක්
ලියන්න මට හිතෙන් නැහැලු

ලියවෙන කළ නැවුම් දෙපද
තව නොලියන්නේ කෙලෙසද
ලොව වෙන දේ දෙස බලාන
ලිව නොහැකිද ප්‍රේමය ගැන

සිත පුරා නුඹ ඉද්දි . . .

ගොම්මන් ඉකි ගසන
මල හිරුගේ සෙවනැල්ල
කඩුල්ලෙන් පැන ඇවිත්
පිල් කඩට එබෙනෙ විට
හෙම්බත්ව සොවින් සිටි
සිතක් පන අදින විට
අදුර බිද නුබ ඇවිත්
මගේ හිත් දොරකඩට. ..

විදින්නට ජීවිතය
සෙවූ මුත් නොලැබෙද්දි
විදෙව්වෙමි දිවි පුරා
සසර පව් පල දෙද්දි
හිරුත් නුබ, සදුත් නුබ,
තරුත් මගෙ නුබ වෙද්දි
අදුරකට කොහෙද ඉඩ
සිත පුරා නුබ ඉද්දි. . ..